EY KERBELA’NIN GONCA GÜLÜ ZEYNEP!

Resim---Kopya

EY KERBELA’NIN GONCA GÜLÜ ZEYNEP!

Adını duyunca Yağmur sessizliğinden utansın. Fırat, çağlayan pınarından utansın. Zeynep’in gözyaşları şarıl şarıl akarken, bir damla su vermeyen her damla utansın. Çöl sıcağında kavrulup, susuzluktan kurumanın ızdırabını Resulullah(saa)’ın güzideleri olan Ehl-i Beyt’inden gayrı kim bilebilir ki?

Sahi susuzluk diyoruz ya, hani şu dile kolay ama çekene kolay olmayan susuzluk… Peki, susuzluğun bir tarifi olabilir mi? Ya ciğeri susuzluktan kavrulmuş olan bir çocuğa nasıl teselli verilebilir? Zeynep ah Zeynep…

Nasıl dayansın yürek, nasıl ağlamasın ki? Babasına annelik yapan Fatıma Zehra’nın kızı Zeynep’e Peygamber evlatlarına annelik düşmüştü. Sabrı ve dirayeti ile âleme ibret olmuş, her birimize inkılâbın ve kıyamın hakikatini sunmuş, onca çile ve ızdıraba karşılık “güzellikten başka bir şey görmedim” diyerek ahdini yenilemiştir.

Bizde derdi büyük olana “”Allah sana Zeynep sabrı versin” denir, çünkü bin bir musibeti sırtlanmış, genç yaşında yaşlanmış Kerbela’da tek tek şehit düşen her bir yiğidin annesidir Hz. Zeynep.

Kerbela’da şehadete de, esarete de şahitlik etmiş, çaresiz yardım bekleyen çadırlardaki çocukların nefesi olmuştur Ali Kızı Zeynep.

Kerbela’da  tarih sayfalarına bir aşk yazılmıştır. Hüseyni bir aşk. Kanla yazılmış bu aşka şehit düşen de anılmalı, şahit olanda. “Vay Hüseynim” diyen feryada göz yummamak için Zeynep anlaşılmalı, Zeynebi olmak için bu davaya sahip çıkılmalı. Resulü Ekrem(saa)’in yolunu takip etmek için Hüseyin(sa)’i anlamalı, Aşura Mesajlarının idraki için çalışmalıyız.

Yüreğine aşkını sırtlanan çıksın meydana, gönüllerde tutuşan Hüseyin (a.s) sevdasıyla kalp gözyaşına seslenirken; ey varoluş sebebine kurban olduğum açılsın gözpınarların, açılsın sinen, elin yüreğine vura vura Aşurada şehid düşen doksan yaşındakine de, altı aylık bebeğe de matem tutulsun. Sinelere vuruldukça yansın bağrın, susuz şehadete gidenlere.

Kurulsun meclisler, siyaha boyansın. Saf saf bağrına aşkını alan, gözyaşını, ağıdını sırtlanan gelsin. Resul’ün göz nuru al kanlar içinde şehit edilmişken, Resulullah(saa)’ın kapısına başsağlığına gidilsin. Hüseyin (a.s)in nazarında tüm mazlumlara ağlansın.

Her yıl muharrem ayına gönlünde Peygamber evladına olan sevgiyle girenlerin başı sağ olsun.

HASİBE YEŞİL

 

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

Bir Cevap Yazın

Mail adresiniz 3. şahıslarla paylaşılmayacaktır. * işaretli alanların doldurulması zorunldur.

Yorum yaparken aşağıdaki HTML taglarını kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>